ทะเลใจ...
posted on 15 Nov 2007 14:38 by stepup
มีความเริงร่ายินดีอย่างเหลือล้นอยู่บนฝั่งทะเล...อันเวิ้งว้าง
มีสังคมเมื่อปราศจากการบุกรุก
ในห้วงแห่งมหาสมุทรอันล้ำลึก
และดนตรีที่กึกก้องคำราม
ข้าฯ..ไม่ได้รักมนุษย์น้อยลง
แต่รักธรรมชาติมากกว่า
ยอร์จ กอร์ดอน, ลอร์ด ไบรอน
กวีชาวอังกฤษ
นี่มันนานเท่าไรแล้วที่ใช้ชีวิตแบบนี้
ตื่นเช้าขึ้นมากับงาน งาน งาน
และเวลาที่เหลืออยู่กับครอบครัว
หลานคนที่ได้ผ่านเข้ามา มาเพื่อบอกว่าจะเอารอยยิ้มมาให้
มาเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นหลายสิ่งหลายอย่าง
สุดท้ายสิ่งที่มองเห็น มองเห็นแต่คนที่เข้ามาเพื่อที่จะมากอบโกยความสุข
เข้ามาเอาหลายสิ่งหลายอย่างออกไป แม้กระทั่งรอยยิ้ม
กี่คนกันที่เรียกร้อง ที่ต้องการ
หลายคนเจ็บ หลายคนเดือดร้อน หลายคนบอก
ไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่ากำลังใจ..จากคนคนนี้
และผู้หญิงคนนี้..ก็ยินดีที่จะให้ได้กับทุกๆคน
แต่ในวันนี้...รู้สึกว่าเหนื่อย..เหนื่อยจริงๆ
ทุกคนโกหก..
หลายครั้งที่เหนื่อยกาย..เหนื่อยใจ..
ก็อยากที่จะมีคนมาแบ่งเบา..มาเข้าใจ
แต่คิดๆดูแล้ว...ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนที่จะดีที่สุด
ฉันถึงได้เป็นคนอย่างนี้...เป็นคนที่ยากจะเข้าใจ
วันนี้อยากขอร้อง...จากเสียงๆหนึ่งที่ล้าเต็มที่
คุณไม่ต้องเอาอะไรมาให้...แม้แต่ความหวังดี
เพราะทุกครั้งที่ฉันได้รับ..ฉันมักจะเสียอะไรมากมายกลับไปให้คุณเสมอ
อย่าเอาอะไรออกไปอีกเลย...เพราะตอนนี้คนคนนี้มีแค่ความว่างเปล่าเท่านั้น
หลายคนคงเคยอยู่ในโหมดเดียวกับโอ๊ะตอนนี้..
นอกจากโอ๊ะจะเหนื่อยงาน..และเหนื่อยที่จะต้องดูแลทางบ้านแล้ว
โอ๊ะยังต้องมาเหนื่อยเพราะคนอีกหลายคน...
ที่ชัดๆ..ก็เห็นจะเป็นพี่เมทที่ชวนเขามาอยู่เป็นเพื่อนที่บ้าน
โอ๊ะเบื่อคำพูดดีๆ..ของคนจัง
เบื่อการเสแสร้ง..ทำดี...ที่มีแต่จุดประสงค์แอบแฝง
โอ๊ะรู้ตัวเองดีเลย..ว่าถ้าอาการอย่างงี้เกิดขึ้นมาเมื่อไร
อีกสองวันต่อจากนี้..ถ้ามันไม่หาย
ทุกคนจะได้เห็นสายตาของความเย็นชา..แทนรอยยิ้ม
และที่สำคัญ..โอ๊ะไม่อยากกลับบ้านด้วยสายตาแบบนี้
แม่เลี้ยงโอ๊ะมา..แค่มองตา..แม่อาจนั่งร้องไห้
เพราะแม่รู้ว่าสายตานี้..มันเป็นอาการเกินคำว่าเสียใจ
สายตานี้ที่แม่ได้เห็นครั้งสุดท้าย..ก็ตอนที่พ่อไป..
และแม่บอกว่า "ไม่อยากเห็นสายตา..แบบนี้อีก"
หวังว่ามันจะหาย..ก่อนที่โอ๊ะจะเจอแม่
โอ๊ะแค่เบื่อความเห็นแก่ตัวของคน..
แต่มันก็คงไม่แปลก..เพราะทุกคนก็ต้องทำเพื่อตัวเองกันทั้งนั้น
โอ๊ะคงเล่าไม่ไหว..ว่าช่วงนี้ไปเจออะไรมา..
โอ๊ะแค่ต้องเจออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้..กับคนไกล้ตัว
หลายคน
ที่บอกว่ารักโอ๊ะมากมาย..รักที่ทำร้ายกันอย่างเลือดเย็น
สงสัยจะเข้าเบญจเพศค่ะ..ไม่เจ็บตัว..
แต่มีแต่เรื่องเจ็บใจ...กับเสียเงิน..วนอยู่อย่างงี้
ขนาดโอ๊ะไปกราบเจ้าแม่กวนอิมแล้วเซียมซีถามทางแม่ว่า..
โอ๊ะจะต้องเจอแต่เรื่องวุ่นๆไปอีกเท่าไร..โอ๊ะจะไหวไหม
เจ้าแม่กวนอิมก็ตอบได้โดนใจ..แปลได้ใจความว่า...
"มีเรื่องเพราะคนอื่น..ทำให้วุ่นวายและเสียเงิน
ทุกอย่าง..โอ๊ะรู้อยู่แก่ใจ..แม้กระทั่งคำตอบ
ไม่ต้องมาถามพระถามเจ้า"
เป็นอันสรุปว่า..รู้ทั้งรู้แล้วยังมาถาม อิอิ
วันนี้เลิกงาน..ก็จะไปกราบพระปิยมหาราชค่ะ
จะไปขอพร..ให้แม่ดีขึ้น..
ว้า..สุดท้ายก็เป็นคนขี้บ่น...
โอ๊ะเอารูปที่แอบหนีไปเที่ยวด้วยเวลาอันน้อยนิดเพียง
ครึ่งวันมาฝากค่ะ..เป็นชายทะเลปากน้ำปราณที่ประจวบ
ที่นั่นทะเลสะอาดมาก..ทรายละเอียด..และคนไม่พลุกพล่าน
เพราะแถวนั้น..จะเป็นเขตของโรงแรม..กับรีสอร์ทค่ะ
โอ๊ะแอบไปเยี่ยมหนุ่มน้อยกันจัง..เพราะตั้งแต่กันจังเกิด
เรายังไม่ได้ทำความรู้จักกันอย่างเป็นทางการ..
และถ้าแม่หายป่วย..หรือดีขึ้น..โอ๊ะคงหลบไปพักกายพักใจ
กับเจ้านู๋กันจังสักพักค่ะ..เพราะบ้านกันจังอยู่ติดทะเล
โอ๊ะชอบมากๆค่ะ..
<------- คนอู้งานมาอัพ ^____^
ถามว่าคนเราอะไรจะมีแต่เรื่องวุ่นวายได้ขนาดนี้...
และขอบคุณเพื่อนๆกับน้องๆด้วย ที่เป็นห่วงส่งเสียงเชียร์ และความคิดถึงให้เสมอ
ขอโทษน่ะค่ะ ที่อาจจะอัพแต่ไม่มีเวลาไปเคาะบ้านใคร..คิดว่าเสาร์นี้คงจะเป็นฟรีเดย์
ที่ได้แวะเวียนค่ะ อย่าเพิ่งงอนกันน่ะค่ะ
มันนิสัยโอ๊ะชัดๆ แฮะๆๆ พอศิษย์พี่บอกอีก ก็เลยมีคนบอกว่า เห็นมั้ยๆ จ้าๆๆๆ แล้วมันดีรึไม่ดีเนี่ย
คือ Firefox เปิดได้แต่ IE 7 เปิดไม่ได้ ทำไมกันน่ะค่ะ งง
แอด คาราบาว
เหมือนชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน
วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย
ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียงตัวและจิตใจ
เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน
เหมือนชีวิตผันผ่านคืนวันอันเปลี่ยวเหงา
ตัวเป็นของเราใจของใคร
มีชีวิตเพื่อสู้คืนวันอันโหดร้าย
คืนที่ตัวกับใจไม่ตรงกัน
คืนนั้นคืนไหน ใจแพ้ตัว
คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ
ท่ามกลางแสงสีศิวิไลซ์
อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น
คืนนั้นคืนไหน ใจเพ้อฝัน
คืนและวันฝันไปไกลลิบโลก
ดั่งนกน้อยลิ่วล่องลอยแรงลมโบก
พออับโชคตกลงกลางทะเลใจ
ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย
ใจในร่างกายกลับไม่เจอ
ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ
หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข
คืนนั้นคืนไหน ใจแพ้ตัว
คืนและวันอันน่ากลัวตัวแพ้ใจ
ท่ามกลางแสงสีศิวิไลซ์
อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น
คืนนั้นคืนไหน ใจเพ้อฝัน
คืนและวันฝันไปไกลลิบโลก
ดั่งนกน้อยลิ่วล่องลอยแรงลมโบก
พออับโชคตกลงกลางทะเลใจ
ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย
ใจในร่างกายกลับไม่เจอ
ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ
หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข
ทุกข์ที่เกิดซ้ำ เพราะใจนำพร่ำเพ้อ
หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข
edit @ 15 Nov 2007 14:58:22 by Oh_o! ~*~ step up~*~


กลัวโดนพี่โอ๊ะจับยัดใส่กล่องส่งคืนมาทางนี้

แต่ยังโชคดีอย่างหนึ่งคือไม่ค่อยมีปัญหากระทบโดยตรงมากนักสำหรับเรื่องทางบ้าน จะมีก็แต่ความห่วงใยและก็กังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับความรู้สึกของแม่ (แม่ของพี่หงส์ค่อนข้างเป็นคนที่คิดมากค่ะ...และตอนนี้ไม่ค่อยสบายใจเรื่องน้องของพี่หงส์แล้วก็หลาน)
วันเสาร์น่ะค่ะ จะแวะไปเคาะทุกบ้านเลย
#1 By Oh_o! ~*~ step up~*~ on 2007-11-15 15:13